توجه به افزایش روابط غیر مشروط بین معلم و دانش آموزان از راهبردهای غیر درسی از این نظر اهمیت دارد که به معلم اجازه می دهد تا محبت و احترام خود نسبت به دانش آموزان را، از توانایی و عملکرد تحصیلی آن ها جدا کند.اگر ما معلمان ملاک این روابط را بر اساس توانایی تحصیلی دانش آموزان حساب کنیم در این صورت دانش اموزان زرنگ و فعال و کارآمد نسبت به همکلاسی های خود در ایجاد رابطه ی مفید با معلم از شانس بیشتری برخوردار خواهند بود.در حالی که همه ی دانش اموزان نیاز دارند تا مورد احترام و علاقه ی معلمشان قرار بگیرند هر چند که رفتار و نگر ش های آن ها همیشه مورد قبول معلم نباشد.در واقع دانش آموزانی که در مدرسه عملکرد ضعیفی دارند، نسبت  به همکلاسی های خود به رابطه ی مثبت با معلم بیشتر نیازمندند برای ایجاد رابطه ای مطلوب و مفید با دانش آموزان ، معلم با تاکید بر موقعیت های غیر تحصیلی می تواند توجه و احترام خود را به طور مساوی میان دانش آموزان تقسیم کند.دستیابی به چنین موقعیتی برای برقراری رابطه با دانش آموزانی که از دشواری های تحصیلی و رفتاری برخوردارند شاید دشوار باشد، بنده می توانم  یک خاطره ی ناخوشایندی درباره ی یک دانش آموز تازه وارد به دبیرستان به یاد آورم که این دانش آموز در همان لحظه های اول ورودش به کلاس ایجاد اختلال می کرد اما مساله مهم این بود که این نوجوان به راحتی چنین لحظاتی را در اختیارم نمی گذاشت بنابراین تصمیم گرفتم هر روز قبل از ورود به کلاس کنار در بایستم و با جمله های کوتاه و خوشایند به دانش آموزان بتوانم قبل از این که نوجوان مزبور فرصت یابد تا اختلالی ایجاد کند با او رابطه مثبتی را برقرار کنم.معلمان عزیز نباید همواره در انتظار فرصت های تصادفی و اتفاقی باشند بلکه خود نیز باید ابتکار به خرج داده و چنین فرصت هایی را ایجاد کنند به ویژه این امر برای دانش آموزانی لازم است که در حالت معمول کمتر قادرند تا تحسین معلم را متوجه خود کنند.توصیه می شود تا هدف معلم ایجاد رابطه ای غیر مشروط با دانش آموز باشد . بر عکس بعضی از صاحب نظران که معتقدند ، دانش آموزان نباید در جستجوی کسب احترام از معلم باشند ، بلکه معلم تعهد حرفه ای دارد ، که بدون در نظر گرفتن عملکرد تحصیلی دانش آموزان با همه ی آن ها رفتار خوبی داشته باشد . البته مقصود این نیست که معلم باید رفتار های نا مناسب را در نظر نگیرد ، بلکه هدف آن است که رفتار نا مناسب دانش آموز نباید باعث قطع روابط محبت آمیز و حاکی از اعتماد میان دانش آموز و معلم گردد، مانند والدین که اگر فرزندانشان خطایی هم مرتکب می شوند ، باز هم محبت آنها را در دل نگه می دارند و از فرزندانشان که نورچشمشان هست ناامید نشده و آنها را طرد نمی کنند بلکه سعی می کنند با نشان دادن راهکارهای مناسب آنها را به راه راست هدایت کرده و از تکرار آن خطا ها جلوگیری نمایند.